We hebben vandaag vervelend nieuws gekregen over Tim. Sinds een week of zes klaagt hij over pijn in zijn rechterbeen, hij wijst dan zijn lies aan en zegt dat zijn been knakt. Vooral bij het opstaan na gezeten te hebben. Hij hinkt dan echt een paar stappen voor hij er weer op
gaat staan.
Nu zagen we de afgelopen 2 weken een verslechtering, hij ging dat been echt ontzien en dus af en toe ook echt mank lopen. We hadden zelf het idee dat het met zijn hypermobiliteit te maken zou kunnen hebben, dat de heup niet goed in de kom staat.
Dus ben ik maandag naar de huisarts gegaan. Die heeft hem onderzocht en dacht aan de ziekte van Perthes. Hij stelde Tim gerust dat hij geen prik hoefde, maar liet ons wel schrikken met de mededeling dat er gips aan te pas zou komen. Dat willen we niet! Er zijn maandag gelijk foto's gemaakt en vandaag kregen we bij de huisarts bevestigd dat het inderdaad om Perthes gaat. Dat is een aandoening waarbij er sprake is van botafbraak in de heupkop door een tijdelijk onderbroken doorbloeding. Het komt maar weinig voor, Tim was het tweede geval in de loopbaan van onze toch al wat oudere huisarts. Het komt meestal voor bij jongetjes tussen 5 en 10 jaar. Eerst sterven botcellen af, daarna worden ze afgebroken en vervolgens weer opgebouwd. Het lichaam lost het dus in principe in 3-4 jaar zelf op. Behandeling is er op gericht de heupkop zo mooi mogelijk van vorm te houden in dit proces, en er voor te zorgen dat de heupkop in de kom blijft staan. Dan heb je er op de lange termijn de minste restverschijnselen van. Het zou kunnen dat hij op latere leeftijd aan een heupprothese moet.
Wat de behandeling voor Tim gaat inhouden weten we nog niet. De volgende stap is nu naar een orthopedisch chirurg in het dichtstbijzijnde regionale ziekenhuis. Als het goed is horen we vandaag nog wanneer we daar terechtkunnen, de huisarts drong er op aan dat Tim binnen een week 'gezien' wordt.Op internet lees je over behandelingen die variƫren van pijnbestrijding en heup ontzien, tot spreidbroek-achtige beugels en rolstoelen en operaties. Er spoken aardig wat doemscenario's door mijn hoofd momenteel.
Naar Tim toe houden we het voorlopig heel neutraal: het is inderdaad Perthes, en nu gaan we naar een bottendokter om te zien wat er aan moet gebeuren.
Ik heb mijn verhaal vanochtend al bij een aantal mensen gedaan om er voor te zorgen dat ik er weer wat neutraler in kom te staan. Hopelijk helpt het bijhouden van een blog bij het op een rijtje zetten van alles wat er door mijn hoofd spookt.Heb ook maar gelijk berichten achtergelaten bij de fysiotherapeut en ergotherapeut van Tim.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten